Wil je weten hoe ik tot stand ben gekomen? Dan moet je bij 7th Gen Creatives zijn. Zij maken verhalen mét en dóór de gemeenschap zelf, in plaats van te wachten tot iemand anders daar ruimte voor maakt. Die ruimte bouwen ze gewoon zelf. Zo maakten ze Naya Daur, een muzikale documentaire over 150 jaar Hindostaanse geschiedenis in Suriname en Nederland, verteld met muziek, dans en verhalen van mensen uit de gemeenschap zelf. En ze maken niet alleen voor Hindostanen: ook Tifawin (een feest voor queer moslims en hun bondgenoten) en Labbayk (over vijftien moslims die de hadj maakten) komen van hen.

Aan het roer staan Pravini Baboeram, artistiek leider, en Rakesh Mahes, zakelijk leider — partners in het productiehuis, maar ook in hun persoonlijke leven, samen hebben zij een dochter. Voor Pravini en Rakesh is mijn verhaal persoonlijk. Als ouders zien ze dagelijks hoe belangrijk het is dat hun dochter zichzelf terugziet in wat ze leest. Met dit boek willen ze het gat vullen dat ze zelf missen in het Nederlandse kinderboekenaanbod, waarin de Surinaams-Hindostaanse cultuur bijna nooit voorkomt. En zo zijn ze aan mij begonnen. Ik ben hun nieuwste project: een boek dat ons erfgoed doorgeeft aan de komende generaties.

Wil je weten welke taal mijn overgrootouders spraken? Dan moet je bij Sarnámi Bol zijn. Zhunaysha, Warsha en Charla — alle drie geboren en getogen in Nederland — zijn sinds 2021 bezig om via Instagram, Facebook en TikTok het Sarnámi levend te houden. Met spelletjes, winacties en vragen maken ze de taal op een luchtige manier toegankelijk, ook voor wie, zoals ik, nog moet leren.

Het idee ontstond tijdens de coronalockdown, in een gesprek over hun eigen roots. Ze realiseerden zich dat het Sarnámi dé bindende factor is binnen de gemeenschap — en gingen aan de slag. In 2023 brachten ze, ter gelegenheid van 150 jaar Hindostaanse immigratie, het kinderboek Lukká-cori (Verstoppertje) uit én een Sarnámi-kwartetspel. Inmiddels zijn daar ruim duizend exemplaren van verkocht.

En het Sarnámi zelf? Dat blijkt vol te zitten met woorden die met weinig heel veel zeggen. Hodde, bijvoorbeeld — een uitroep die net zo goed verbazing als teleurstelling kan uitdrukken, afhankelijk van de toon. Of Tu khaile? ("Heb je gegeten?"), waarmee je op z'n Hindostaans gewoon zegt: ik geef om je. Precies dat soort taal wil ik leren kennen. Daarom ben ik superblij dat Sarnámi Bol onderdeel is van mijn makersteam!

Wil je weten hoe ik eigenlijk gemaakt word? Dan moet je bij Bara Box zijn, de bakkerij van Anoesjka Imambaks aan de Pretorialaan in Rotterdam-Zuid. Het recept komt van haar stiefmoeder Zaida, die het geheim van een goede bara kent: heel veel liefde en geduld.

Het is een echte familiezaak: Anoesjka runt de bakkerij samen met haar drie dochters. De oudste regelt het personeel, de middelste maakt de reclame en proeft graag, en de jongste staat achter de kassa. Zo leert Anoesjka haar dochters spelenderwijs ondernemen, terwijl ze samen de zaak draaiende houden.

Anoesjka experimenteert ook: naast de traditionele bara met chutney maakte ze een gevulde zoete variant met Nutella en aardbeien. Niet iedereen is overtuigd, maar dat past wel bij hoe zij naar bara's kijkt — als verbinders en gespreksstarters, iets dat mensen samenbrengt. Ook geeft ze vanuit Bara Box workshops waarin ze mensen leert hoe je zelf een bara bakt. En dat is precies waarom Bara Box bij mijn team hoort. Ik ben tenslotte een bara — en zij weten precies hoe je die met liefde maakt.

Wil je weten wie mij mijn gezicht gaf? Dan moet je bij Studio Naz zijn, de kunststudio van Nazrina Rodjan. Al van kinds af aan zette ze alles wat er in haar hoofd omging op papier — een manier om een deel van zichzelf te laten zien dat ze niet in woorden kon vangen. Het mooiste vindt ze het wanneer mensen zichzelf herkennen in wat ze tekent.

Met haar werk vertelt Nazrina verhalen die vaak over het hoofd worden gezien, en die ze vroeger zelf ook miste. Ze doet dat via graphic novels, kinderboeken en animaties, waarin ze geschiedenis vanuit verschillende perspectieven laat zien. Vooral voor queer kinderen van kleur in Nederland wil ze beelden maken waarin ze zichzelf herkennen — al gelooft ze dat eigenlijk iedereen, jong en oud, een stukje van zichzelf kan terugvinden in zulke verhalen.

Zo illustreerde ze in 2021 Queer in het licht, geschreven door Naomi Grant, Rubaina Bhikhie en Rashida Moentadj bij ROSE stories, vol verhalen over liefde, pride, het leven vieren en groots dromen. En nu tekende ze mij. Elke kleur, elke lijn, elke uitdrukking op mijn gezicht komt uit haar potlood.

Wil je weten hoe ik klink? Dan moet je bij Triwish Hanoeman zijn — geboren in Utrecht, met Surinaams-Hindostaanse roots. Rond 2003 begon hij als rapper onder de naam 3wish. Sindsdien groeide hij uit tot ondernemer in de muziek- en cultuursector.

Triwish organiseert al jaren hiphopevenementen voor zijn eigen community, ooit klein begonnen en inmiddels uitgegroeid tot een platform waar talenten een podium krijgen. Hij regelt de hele productie: van de makers en artiesten tot de locatie en de partijen die het financieel mogelijk maken. Daarnaast bouwde hij twee muziekstudio's in Utrecht, waar hiphop, urban, r&b en popmuziek gemaakt worden, en werkte hij mee aan onder meer de Sint Maarten Parade en radiozender Stranded FM.

Nu die infrastructuur staat, pakt hij zelf ook weer de pen op om nieuw werk te maken. En dat is precies wat hij voor mij doet: hij geeft me mijn stem.